[ ភាគទីមួយ ]
មិនបាច់រកសេក្តីស្លាប់ទេ
វាប្រាកដជារកអ្នកវិញមិនខាន
[ សាធារណះ Kochenia ]
ដុកទ័រPark!
អីហ្នឹង?
ពីម៉ោងទៀត ពួកទាហានមកហើយ
ចឹងពួកយើងឆាប់ប្រញាប់ចេញពីទីនេះទៅ
មិនទាន់បានវះកាត់អ្នកជំងឺទេ នាំនាងទៅដែរហ្អ?
គឺ នាងនៅក្នុងនោះនៅឡើយ
ថាម៉េច?
នាងគ្មានសង្ឃឹមទៀតទេ
អេ មិនអាចទុកនាងចោលចឹងបានទេ
ចាំខ្ញុំជាអ្នកវះកាត់នាងខ្លួន​ឯង
ទេ ទេ វាមិនអាចទៅរួចទេ
គ្មានជំនួយការអីផងហ្នឹង
ចាំខ្ញុំធ្វើវាម្នាក់ឯង
ធ្វើអីហ្នឹង? ឆាប់ប្រញាប់ទៅ!
ទុកឡានមួយមកបានហើយ
ចាំវះកាត់នាងហើយ ចាំខ្ញុំទៅតាមក្រោយ
ឆ្កួតមែន!
មានតែឡានទាហានទេ គ្មានឡានអ្នកជំងឺទេ
កាលពី2អាទិត្យមុន.... ឯង...
និយាយច្រើនពេកហើយ!
ចេញពីទីនេះទៅ
នេះជាជំរើសឯងទេ បើមានរឿងអី យើងមិនដឹងទេ
កុំបារម្មណ៏អី យើងមិនស្លាប់ទេ!
ធ្វើអីហ្នឹង? ចេញទៅ ដុកទ័រ
សំណាងល្អណា
កុំមើលមកយើងដូចសាកសពពេកមើល
យើងមិនត្រូវការសំណាងអីទេ
ជួបគ្នាលើកក្រោយណា
គ្រាប់បាញ់ចំពោះខាងស្ដាំ
វាមិនប៉ះពាល់ថ្លើមទេ
គ្រាប់កាំភ្លើងនោះ
វានៅខាងស្ដាំថ្លើម
ពេលយកគ្រាប់ចេញ ប្រាកដជាមានរបួស
នៅខាងស្ដាំថ្លើមនោះ
ដំបូង ត្រូវបំបែកថ្លើមពី...
គ្រាប់កាំភ្លើងសិន
កាំបិត
អូ ម្នាក់ឯងទេ
ពួកយើងក្រុមទីមួយ មកដល់មាត់ទ្វារហើយ
គ្រាប់កាំភ្លើងនៅជិតថ្លើមខ្លាំងណាស់
ចឹងវាមានន័យថា
របួសនេះខ្លាំងណាស់
ហើយឈាមក៏មិនគ្រប់គ្រាន់
អស់ថ្នាំស្ពឹកទៀត
ត្រូវប្រើPringleមកជំនួសហើយមើលទៅ
ត្រូវព្យាបាលរបួសមួយនេះ
នៅចំកន្លែងគ្រាប់កាំភ្លើងនេះម្ដងទៀត
ដកគ្រាប់ចេញបានហើយ
ព្យាបាលថ្លើមម្ដង
តោះទៅ មិនយូរទៀតទេ
ឯងឈ្មោះ....
ហៅឯងថា Young Heeចុះ
Young Hee...
ចាំតិចទៅណា
គ្មានអ្នកនៅខាងក្នុងទេ គេទៅអស់ហើយ
ខ្ញុំជាមនុស្សធម្មតាទេ ពីមន្ទីពេទ្យនៃអាល្លឺម៉ង់
ខ្ញុំសង្ឃឹមថាពួកឯង និងលើកលែងឲ្យខ្ញុំ
ឱនចុះភ្លាម! ខ្ញុំសុំលោកហើយ
លែងពួកយើងទៅ
យើងនឹងបាញ់ឯង បើឯងមិនអង្គុយចុះ
បើឯងលែងពួកយើង
យើងលែងឯងចេញពីទីនេះដោយគ្មានរឿងអី
ចុះបើអត់?
នេះជាឱកាសចុងក្រោយ
លែងពួកយើងទៅ
ខ្ញុំជាបីសាចជញ្ជក់ឈាម
ដើម្បីឲ្យច្បាស់ជាងនេះ ខ្ញុំបានឆ្លងមេរោគនេះ
វាឆ្លងពីមួយជំនាន់ទៅមួយជំនាន់ ដោយមិនដឹងមូលហេតុ
ហើយក៏មិនអាចព្យាបាលបាន
មេរោគនេះឆ្លងមកខ្ញុំ តាំងពីកើតមក
អ្នកឆ្លងជំងឺនេះ អាចរស់នៅបានលើស មនុស្សធម្មតា300ដង
បើសិនជាមនុស្សធំឆ្លងវា អាយុពួកគេឆាប់ត្រឹមនោះហើយ
បើសិនជាមនុស្សពេញវ័យឆ្លងវា វាយុពួកគេប្រាកដជាឈប់ត្រឹម5ទៅ6ឆ្នាំ
ហើយវាទៅជាដូចដើមតែម្ដង
ជំងឺនេះឆ្លងផ្ទាល់ខ្លួន
ហើយវាខុសឆ្ញាយពីមនុស្សធម្មតា
ហើយពួកគេអាចព្យាបាលខ្លួនឯងបាន
តែពន្លឺព្រះអាទិត្យវាអាចធ្វើឲ្យប៉ះពាល់
ហើយពួកគេក៏ស្រែកឃ្លានឈាម
ខ្ញុំមិនមែនជាមនុស្សទេ
ខ្ញុំគឺជាអ្វីមួយដែលនៅរវាងមនុស្ស និងខ្មោច
[ ឆ្នាំ1779 ]
សុំតិចមក
ឯងមកយឺតមែន Daniel
ខ្ញុំរងាពេក
ខ្ញុំញ៉ាំថ្នាំហើយ ក៏គេងលក់ ខ្ញុំទើបតែភ្ញាក់ពីគេង
អូខេ ចាំតិចណា
ប្រញាប់ទៅផ្ទះផងណា
អរគុណ លោកPark បាទ មិនអីទេ
ទេ!
គេងឲ្យលក់ណា
កូនសំលាញ់
កូនសំលាញ់ម៉ាក់...
ឯងមិនគួរធ្វើចឹងទេ
រត់គេចពីយើង ឬប្រឆាំងជាមួយយើងទេ
Sun Young និង Jasonទៅណាហើយ?
Jasonនៅណា? សំលាប់យើងចុះ
សំលាប់យើងហើយ ដោះលែង ប្រពន្ធកូនយើងទៅ
ខ្ញុំសុំលើកចុងក្រោយចុះ
យើងមិនមែនមកស្ដាប់បាក្យឯងសុំទេ
ស្ដាប់ឲ្យច្បាស់ទៅ
បើឯងមិនព្រមទេ វាប្រាកដជាពិបាកជាងនេះហើយ
ទោះបីមានរឿងអីក៏ដោយ វាក៏ល្អជាងអ្វីដែលឯងធ្វើដែរ
ឯងនៅគិតថាយើងធ្វើដើម្បីខ្លួន​ឯងហ្អ?
អូខេ
អ្វីដែលឯងនិយាយ
អ្វីដែលឯងគិត
យើងគោរពស្ដាប់ទាំងអស់
ចឹងលែងប្រពន្ធកូនយើងទៅ
ហេតុអីនេះ យើងធ្វើមិនបានទេ
យើងគិតថាមានតែយើងទេ ដែលព្រមទទួលស្ដាប់ឯងនោះ
សូមអង្វរ!
លែងពួកគេទៅ
ទោះបីមានរឿងអីលើឯងក៏ដោយ
ឯងមិនសំណាងទេ យើងមិនខ្វល់ហេតុផលឯងទេ
យើហងមិនដឹងទេកាលពីមុន
នៅម្នាក់ឯង
គ្រាន់ជាងមានមិត្តជាមនុស្សផ្ទុយគ្នា....
ហើយក្លាយជាសត្រូវ
មកជាអូនទៅ បងសំលាញ់
ទេ គំនិតនេះល្អហើយ
នេះជាលើកចុងក្រោយ ដែលបងបានធ្វើដើម្បីគេហើយ
Jeson...
មិនត្រូវរស់នៅដូចពួកយើងទេ
អូនមិនអាចធ្វើម្នាក់ឯងបានទេ
មិនអាចទៅរួចទេ បើគ្មានបង
បងជឿថា Jasonអាចរស់ដោយគ្មានបងបាន
ជួយគេទៅណា
បងសំលាញ់
ប៉ាសុំទោសណា ព្រោះតែប៉ា
តែ ប៉ា...
ជឿថាកូនអាចរស់នៅបានណា
[1994 កោះJeju ]
មកស៊ីមក
ឯងប្រាកដជាឃ្លានហើយ
ទ្រាំតិចសិនទៅណា
យើងនឹងលែង​ឯងពេលឯងជា
ឯងសំណាងហើយ
ពេលឯងចេញពីទីនេះ ឯងត្រូវទៅកន្លែងផ្សេង
អេ Ji Sang!
មកញ៉ាំបាយណា!
កូនមិនសូវនិយាយសោះ កូនដឹងអត់?
គ្មានអីត្រូវនិយាយហ្នឹងណា
ខ្ញុំទៅទីក្រុងហើយណា
ទៅក្រុងធ្វើអី? ទៅទិញសៀវភៅ
ចាំម៉ាក់ទៅទិញឲ្យណា
មិនអីទេ ចាំខ្ញុំទៅទិញ
អូខេ កូនទៅបានណា
ថ្នាំកូន
កូនត្រូវតែញ៉ាំវាណា
ញ៉ាំមួយគ្រាប់មុនចេញទៅណា ដឹងនៅ?
សៀវភៅមកហើយ ទុកវាសិនទៅ
អូ ទេ ប្រយ័ត្នតិចទៅណា
របួសហើយ
ពេលដែលមានសំនួរ បែបនេះ
កូនត្រូវតែសំរេចចិត្តថាមួយណាX និងមួយណា Y
បើកូនគិតថាវាពិបាក....
ស្ដាប់អត់ហ្នឹង?
Park Ji Sang?
បើខ្ញុំនៅម្នាក់ឯងដដែរ ខ្ញុំរៀនធ្វើអី?
ខ្ញុំមិនបានទៅសាលាផង
ធ្វើចឹងដើម្បីអី?
Ji Sang
ថ្ងៃណាមួយកូននិង រស់នៅដោយស្ងប់ជាមួយអ្នកដទៃហើយ
ចឹងបានកូនត្រូវរៀនហ្នឹងណា
ហើយវាជាអ្វីដែលត្រូវរៀនទៀត
ខ្ញុំ...ដឹងហើយថាខ្ញុំមិនអាចរស់នៅ ដោយស្ងប់បានទេ
ខ្ញុំដឹងថាខ្លួនឯងម៉េចហើយ
កូនមិនអីទេ
ខំប្រឹងទៀតទៅ
ម៉ាក់គិតចឹងមែនទេ? អឺ
ហេតុអីបានម៉ាក់ជឿរឿងបែបនេះ?
ខ្ញុំ...ដឹងថាមិនអាចរស់នៅ ស្ងប់បានទេ
ខ្ញុំដឹងច្បាស់ពីខ្លូនឯងហើយ
អេ អាក្មេង!
ឯងមិនលឺទេហ្អ?
ឯងសុំទោសភ្លាម!
គ្មានម៉ែប្រដៅទេហ្អេ!
មិនចេះគោរពចាស់សោះ?
អូ ឈ្លើយហ្អេ
ឆ្កួតមែន? ស្អីហ្នឹង?
អាក្មេងឈ្លើយ!
អូ គឺបែបនេះមែនណា
ខ្ញុំនិយាយកាពិតហើយ
ក្មេងនេះហើយ
វាដូចជា Wong Fei-Hung Wong Fei-Hung? និយាយលេងមែន?
បើមានអ្នកវៃលោកចឹង ម៉េចបានជាបន្ទោសអ្នកផ្សេងចឹង
មិនមែនក្មេងទេ
វាជាកាពិត..
កូនអារម្មណ៏ល្អនៅ ដែលបង្ហាញគេបែបនេះ?
ខ្ញុំសាកវៃរួចហើយ ខ្ញុំដឹងហើយថាវាមិនមែនជាបញ្ហាធំទេ
ខ្ញុំគិតថាខ្ញុំមានជីវិតហើយ
បើខ្ញុំរឹងមាំជាងនេះ ខ្ញុំអាចរកលុយបានហើយ
ខ្ញុំអាចរស់នៅ ធ្វើអីក៏បានហើយ
បើកូនរស់នៅបែបនោះ...
កូនគិតថាកូនសប្បាយមែនទេ? បាទ
អីក៏ដោយ វាក៏ល្អជាងនេះដែរ
ឯងរឹងមាំប៉ុណ្ណា ឯងត្រូវប្រឆាំងខ្លួនឯងណា!
កូនឯង..
ខ្ញុំគិតថាខ្ញុំអាចជួយខ្លួនឯងបាន
ដោយសមត្ថិភាពខ្ញុំ
ពាក្យទាំងនោះល្អណាស់
តែតាំងពី16ឆ្នាំមក
ខ្ញុំមិនដឹងអីពីឪពុកទេ គាត់និយាយថាម៉េចជាមួយខ្ញុំចុងក្រោយ
ចឹងពាក្យនោះមានន័យសំរាប់ខ្ញុំណាស់
ចាំម៉ាក់ប្រាប់ឯងគ្រប់យ៉ាង
ពេលឯងត្រៀមខ្លួនបានសិន
អ្វីក៏ដោយ
ខ្ញុំអាចធ្វើបានទាំងអស់
ខ្ញុំ...
ពិតជា....
ចង់ក្លាយជាមនុស្សខ្លាំងណាស់
តែគ្មានសង្ឃឹមទេ
ខ្ញុំគ្មានសង្ឃឹមទេ ចឹងបានជាខ្ញុំខឹង
ខ្ញុំមិនគួរកើតមកទេ
ហើយ....
ខ្ញុំមិនបាច់ឈឺចាប់បែបនេះ
[ សាកលវិទ្យាល័យ Harvard នៃUSA ]
គិតម៉េចបើសិនជាឃើញដុំសាច់ចឹង?
ខ្ញុំគិតថាអ្នកជំងឺ មានឱកាសនៅរស់
ច្រើនជាងអត់ឃើញ
មែនហ្អ?
ខ្ញុំគិតថាមនុស្សស្រីដែលណាត់ជួបគ្នាយឺត
ដុំសាច់នៅលំពែងនោះ វាមិនប្រឆាំងអីជាមួយខ្មោចទេ
ចឹងពួកយើងដូចជាខ្មោចចឹង
ដំបូង កាត់វាចេញ
កន្រ្តៃ
អាឡូ?
នៅណា?
មនុស្សទាំងនោះ យឺតបីម៉ោងហើយ
អូខេ ចាំមើលសិនទៅ
អត់ទេ
មានរឿងច្រើនណាស់ មុននេះទៀត
ខ្ញុំគិតថាលោកមិនឆ្លើយជាមួយខ្ញុំទេ
ទោះបីខ្ញុំបន់យ៉ាងណាក៏ដោយ
ខ្ញុំចង់ទៅ Hawaii ហើយមកទីនេះធ្វើអី?
ពូឯងនាំពួកយើងមកទីនេះ
មើលជុំវិញនេះទៅ ស្អាតណាស់
ហេតុអីបាននាំមកទីនេះ?
ខ្ញុំចង់ទៅសមុទ្រ ហើយទៅទិញអីវ៉ាន់
ចាំទៅHawaiiលើកក្រោយទៅណា
ហេតុអីមិនសប្បាយចិត្តនិងធម្មជាតិនេះទៅ
មើលផ្កានេះទៅ ស្អាតណាស់
កើតអីហ្នឹង?
ស្អាតណាស់
មកនេះមក
ស្អាតណាស់ Chae Yeon! មើលនេះហ្អេ
Chae Yeon! Chae Yeon!
រកឃើញហើយ
កុំបារម្មណ៏អី គ្រាន់តែចង់ប៉ះឯងទេ
Chae Yeon! Chae Yeon!
បីសាចជញ្ជក់ឈាម..
Park Hyun Seo កូនឯងពិតជាខុសពីគេណាស់
Jesonនិងយើង និងបង្ហាញថាយើងគិតត្រូវ
Chae Yeon!
ខ្ញុំនៅណាហ្នឹង?
នៅព្រៃដដែរមែនទេ
ខ្ញុំចង់ចេញពីទីនេះណាស់
ជាសុបិនមែនទេ
នេះជាថ្នាំបំបាត់ការឈឺចាប់
ឯងមិនសូវឈឺទៀតទេ
ចុះបងវិញ?
បងជាខ្មោចនៅក្នុងព្រៃនេះមែនទេ?
បាទ
ប្រហែលជាចឹងហើយ
ខ្មោចអីបានឆ្លើយសំនួរខ្ញុំចឹង?
ខ្មោចមានច្រើនប្រភេទណាស់
ចឹងបាន..
វៃឆ្កែនោះបានមុខខ្ញុំ
ខ្ញុំបន់អស់ហើយ ឲ្យមានអ្នកជួយ
ខ្ញុំបន់ឲ្យមានមនុស្សម្នាក់មកជួយខ្ញុំ
អរគុណ
អរគុណខ្លាំងណាស់
Yoo Chae Yeon!
បងទៅសិនហើយ
កុំដើរម្នាក់ឯងនៅព្រៃនេះទៀត
បងមិនអាចនៅគ្រប់កន្លែង ដែលឯងបន់បានទេ
Yoo Chae Yeon!
នោះហើយ!
នាងជាYoo Chae Yeon? ចាស គឺខ្ញុំ
តែម៉ាក់ប៉ាខ្ញុំនៅណា?
មកវិញហើយហ្អ?
មានរឿងអីមែនទេ?
កូនធ្វើបានល្អហើយ ហើយក្មេងស្រីនោះមិនីទេហ្អ?
តែ ម៉េចបានកូនមុខចំលែកម្លេះ?
ខ្ញុំក៏មិនដឹងដែរ
នេះជាលើកដំបូងហើយ ដែលខ្ញុំមានអារម្មណ៏បែបនេះ
តែវាមិនមែនអារម្មណ៏មិនល្អទេ
គួរតែគ្រប់គ្រាន់ហើយ
ឥលូវនាំកូនមកយើង
ទេ តែក្មេងបានហើយ
អរគុណណាស់
ពួកឯងជាអ្នកណា!
Ji Sang! រត់ទៅ!
ឥលូវនេះ!
ម៉ាក់!
Ji Sang! បិតភ្នែកទៅ!
ពួកយើងមិនគួរមកទីនេះទេ តោះទៅមន្ទីពេទ្យ
មិនបានទេ កូន
ម៉ាក់..
គ្មានសង្ឃឹមទេ
មានរឿងអីកើតឡើងហ្នឹង?
Ji Sang
កូនត្រូវរត់ឲ្យឆ្ញាយ
ឲ្យឆ្ញាយខ្លាំងណា
ពួកគេជាអ្នកណា?
រត់ទៅ
រត់ឲ្យឆ្ញាយទៅ
ម៉ាក់
មុនពេលរត់ កូនត្រូវធ្វើរឿងមួយសិន
ប្រញាប់ទៅ
មិនបានទេ
ស្ដាប់ម៉ាក់ណា
កូនត្រូវតែធ្វើ
បើកូនទុកម៉ាក់បែបនេះ វាប្រាកដជាឆ្លងទៅគេផ្សេង
ឆ្លង? មានន័យថាម៉េច?
កូនត្រូវតែធ្វើតាមម៉ាក់ទៅ
ហើយ...
ភាពឈឺចាប់កូន
កូនត្រូវយកវាទៅជាមួយ
ទេ ម៉ាក់
ម៉ាក់នៅរស់បាន
ទ្រាំបន្តិចទៅណា
សុំទោសណា
ម៉ាក់...
សុំទោសណា
ម៉ាក់ស្រលាញ់កូនខ្លាំងណាស់
កូនសំលាញ់
ម៉ាក់
ម៉ាក់!
ម៉ាក់....ម៉ាក់!
Ji Sang
កូនអាចក្លាយជាមនុស្សបានណា
ដូចនេះ
ត្រូវក្លាយជាកូនប្រុសសង្ហាម្នាក់ណា
បើកូនមើលវាឥលូវនេះ
ប្រាកដជាមានរឿងរួចហើយ
ម៉ាក់សង្ឃឹមថាកូនបានមើលវា
បើសិនជាកំពុងមើល
ស្ដាប់ពាក្យម៉ាក់ឲ្យច្បាស់ណា
គួរឲ្យខ្លាចណាស់!
គ្រាប់ហោះមកពីណាហ្នឹង
ពួកយើងមិនមែនជាទាហានទេណា មកធ្វើអីទីនេះ?
ជិតអស់ថ្នាំហើយ
ទទួលស្គាល់ទៅ
ចឹងឲ្យកាំភ្លើងពួកយើងទៅ ព្រះអើយ!
ឈប់បាញ់ទៅ
អាឡូ!
គឺយើងណា មានការអី?
ឯងលេងហ្គេមហ្អ?
អូ សំលេងខ្លាំងមែន
ហ្គេមអី? យើងរវល់
ឈប់សិន!
យើងរកទិន្ន័យដែលឯងចង់បានរួចហើយ
នៅណា?
នៅក្នុងមន្ទីពេទ្យ Taemin Cancer
ដើម្បីឲ្យច្បាស់ទៅមើលទៅ
យកអ្នកជំងឺចេញទៅ
បាទ ចេញទៅ
ឯងគិតម៉េចឥលូវនេះ?
អាឡូ? Ji Sang?
Ji Sang ម៉េចហើយ?
អាឡូ?
នាងចេះដឹងច្រើន តែនាងមិនជំនាញសោះ
ខ្ញុំគិតថាលោកហៅជំនាញខុសគ្នាមកហើយ
ម៉េចបានជាក្មេងនោះ ក្លាយជាអ្នកគ្រប់គ្រងចឹង?
អេ ឯង
ដំបូង ត្រូវហៅខ្ញុំថាអ្នកគ្រប់គ្រង
មិនយូរទេ ខ្ញុំត្រូវតែលើសឯង
មិនតែសុទ្ធតែល្អទាំងអស់ទេ តែដុកទ័រLeeធ្វើជាប្រធាន
ដូចជាប្រកាន់ខ្លាំងណាស់
ឈប់វះកាត់ទៅ
ម៉េចបានជាគេនិយាយចឹង? ឈ្លើយពេកហើយ!
ពិបាកឈប់ណាស់ វះកាត់តរទៅ!
ថយចេញ ចាំខ្ញុំជាអ្នកធ្វើ!